روز پدر مبارک

باباجونم روزت نزدیکه پس کجایی

ما بابا نداریم ،

راستش داریم اما اندازه ی

یک سنگ مستطیلی است

که بالاش نوشته شادروان

و پایینترش با خطی خوش ،

پدری مهربان و همسری فداکار ،

عکسش را هم تراشیده اند آن رو ،

با آن صورت مهربان و گونه ها ی توو رفته

و موهایی که همیشه شانه زده بود

ما بابا نداریم ،

نه که از اولش نداشتیم ،

نه که به خوابمان نمی آید ،

چند سال پیش خدا گیرش گرفت

که امتحانمان کند ، که اشک مامان را ببیند

و ترس و بی پناهی مارا ،

که دنیا زمستان شود و تا جان دارد

باران شور ببارد بروی لبهایمان

ما بابا نداریم

اما راستش را بخواهید

عکس باباهای شمارا یواشکی نگاه میکنیم ،

یواشکی دوستش داریم ،

ما بابا نداریم و هرسال ،

روز پدر که میشود نمی دانیم باید

به کجا پناه ببریم ،

سرمان را توی کدام سوراخ فرو کنیم

که معلوم نشود غصه داریم ،

حسودیم ، که یواشکی بابای شمارا دوست داریم .

راستی رفیق جان من،

آنوقت که صورت بابایت را میبوسی

، آن وقت که ریش های تیغ تیغی اش میرود

توی لبهایت ،

آن وقتی که جوری فشارت میدهد

که نفست تنگ میشود ،

لطفاً ، لطفاً ، لطفاً ،

یک لحظه بیشتر توی آغوشش بمان ،

یک لحظه بیشتر جای همه ما ،

همه ما بچه هایی که بابا نداریم .

الهی نگاهی...